PON چیست و تفاوت ONU با ONT و OLT و ODN

در پاسخ به این سوال که PON چیست باید گفت، PON یا Passive Optical Network (شبکه نوری غیرفعال) به یک شبکه فیبر نوری اطلاق می شود که از توپولوژی نقطه به چند نقطه و اسپلیتر فیبر نوری برای تحویل داده ها از یک نقطه انتقال به چندین نقطه پایانی کاربر استفاده می کند. در روش دیگر یا AON، چندین مشترک به وسیله یک درخت منشعب از فیبر به یک فرستنده گیرنده متصل می شوند که کاملاً در حوزه نوری و بدون برق در معماری PON کار می کنند. دو استاندارد اصلی PON فعلی وجود دارد: شبکه نوری غیرفعال گیگابیتی (GPON) و شبکه نوری غیرفعال اترنت (EPON).

ساختار و اجزای PON

یک سیستم EPON (GEPON)، یک پایانه خط نوری (OLT) در دفتر مرکزی ارائه دهنده خدمات و تعدادی از واحدهای شبکه نوری (ONU) یا پایانه های شبکه نوری (ONT) در نزدیکی کاربران نهایی و همچنین تعدادی اسپلیتر یا تقسیم کننده نوری وجود دارد. علاوه بر این، شبکه توزیع نوری (ODN) نیز در هنگام انتقال بین OLT و ONU/ONT استفاده می شود.

پایانه خط نوری (OLT)

OLT مورد استفاده در PON چیست

OLT مخفف ترمینال خط نوری است که دستگاهی است که برای اتصال فیبر نوری و انتقال سیگنال استفاده می شود. این تجهیز اکتیو نقطه شروع PON است که از طریق کابل های اترنت به یک سوئیچ تجمیع متصل می شود. تفاوت قابل توجهی در PON ایجاد می کند.

اجزای تجهیزات OLT

به طور کلی، تجهیزات OLT شامل رک، CSM (ماژول کنترل و سوئیچ)، ELM (ماژول لینک EPON، کارت PON)، ماژول های منبع تغذیه DC -48 ولت DC حفاظت از افزونگی یا یک ماژول منبع تغذیه AC 110/220 ولت و فن ها هستند. در این قسمت‌ها، کارت PON و منبع تغذیه از Hot Swap پشتیبانی می‌کنند در حالی که ماژول دیگری در داخل آن تعبیه شده است. OLT دارای دو جهت شناور است: بالادست (دریافت انواع مختلف داده و ترافیک صوتی از کاربران) و پایین دست (دریافت ترافیک داده، صوتی و تصویری از شبکه مترو یا از یک شبکه طولانی مدت و ارسال آن به همه ماژول های ONT در ODN

توابع OLT

دستگاه OLT یک دستگاه اداری مرکزی مهم در EPON است. این یک پلت فرم ارائه دهنده چند سرویس است که همزمان از خدمات IP و خدمات سنتی TDM پشتیبانی می کند. در لبه MAN یا در خروجی شبکه دسترسی جامعه قرار می گیرد تا خدمات دسترسی را همگرا کرده و آنها را به شبکه IP منتقل کند.

سیستم شبکه نوری غیرفعال EPON انعطاف پذیر است. چندین ترمینال در نقاط دسترسی خدمات در شعاع 20 کیلومتری برای تشکیل یک شبکه سیستم EPON متصل می شوند. این سیستم می‌تواند انواع مدل‌های تجاری را پشتیبانی کند، با محیط‌های کاری مختلف سازگار شود و راه‌حل‌های سری FTTx را در اختیار کاربران قرار دهد.

علاوه بر ارائه عملکرد تجمیع خدمات، OLT همچنین یک پلت فرم مدیریت شبکه متمرکز را عمل می کند. مدیریت عناصر شبکه مبتنی بر دستگاه و مدیریت امنیت مبتنی بر سرویس و مدیریت پیکربندی را می توان بر روی OLT پیاده سازی کرد. نه تنها می تواند دستگاه ها و پورت ها را نظارت و مدیریت کند، بلکه ارائه خدمات و نظارت بر وضعیت کاربر را نیز فعال می کند و همچنین می تواند پهنای باند را با توجه به نیازهای QoS/SLA کاربران مختلف تخصیص دهد.

• ارسال داده های اترنت به ONU در حالت پخش؛
• شروع و کنترل فرآیند محدوده، و ثبت اطلاعات محدوده.
• اختصاص پهنای باند برای ONU؛ یعنی زمان شروع ارسال داده ONU و اندازه پنجره ارسال را کنترل کنید.

برنامه OLT

دستگاه OLT با انواع مختلف ONU برای دستیابی به انواع شبکه های دسترسی مانند FTTC، FTTH، FTTO، FTTM و غیره هماهنگ می شود. از یک طرف سیگنال های حامل خدمات مختلف در دفتر مرکزی جمع آوری شده و برای کاربران نهایی ارسال می شود. شبکه دسترسی با توجه به فرمت سیگنال خاص؛ از سوی دیگر، سیگنال‌های کاربران نهایی بر اساس انواع خدمات مختلف به شبکه‌های خدمات مختلف ارسال می‌شوند.

در شکل زیر، این یک برنامه FTTH (Fiber to the Home) از OLT3610-08GP4S است. OLT به سوئیچ مدیریت و ONU متصل می شود. یک تقسیم کننده بین OLT و ONU وجود دارد. کل PON می تواند چندین خانواده را با خدمات متعدد مانند IPTV، VOIP، IP Camera و غیره ارائه دهد.

تفاوت ONU و ONT در PON چیست

در پاسخ به این سوال که تفاوت ONU و ONT در شبکه PON چیست باید اینگونه گفت. ONU سیگنال های نوری ارسال شده از طریق فیبرها را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند. سپس این سیگنال های الکتریکی برای مشترکین جداگانه ارسال می شود. به طور کلی، فاصله یا شبکه دسترسی دیگری بین ONU و محل کاربر نهایی وجود دارد. علاوه بر این، ONU می‌تواند انواع مختلف داده‌های دریافتی از مشتری را ارسال، جمع‌آوری و اصلاح کند و آن‌ها را به سمت بالا به OLT ارسال کند. نظافت فرآیندی است که جریان داده را بهینه می کند و سازماندهی مجدد می کند تا کارآمدتر ارائه شود.

OLT از تخصیص پهنای باند پشتیبانی می کند که امکان تحویل روان داده ها را به OLT می دهد، که معمولاً به صورت ناگهانی از مشتری می رسد. ONU را می توان با روش ها و انواع کابل های مختلفی مانند سیم مسی جفت تابیده، کابل کواکسیال، فیبر نوری یا از طریق Wi-Fi متصل کرد. دستگاه های کاربر نهایی ممکن است به عنوان پایانه شبکه نوری (ONT) نیز شناخته شوند. در واقع، ONT در اصل همان ONU است. ONT یک اصطلاح ITU-T است، در حالی که ONU یک اصطلاح IEEE است. تعلق داشتن

به بدنه های استاندارد مختلف، هر دو به تجهیزات سمت کاربر در سیستم EPON اشاره می کنند. اما در عمل با توجه به موقعیت مکانی ONT و ONU تفاوت کمی وجود دارد.

شبکه توزیع نوری (ODN) در PON چیست

اما باید به این نکته اشاره کرد که کاربرد ODN در PON چیست. ODN، بخشی جدایی ناپذیر از سیستم PON، رسانه انتقال نوری را برای اتصال فیزیکی ONU ها به OLT ها با 20 کیلومتر یا دورتر فراهم می کند. در داخل ODN، کابل‌های فیبر نوری، کانکتورهای فیبر نوری، تقسیم‌کننده‌های نوری غیرفعال و اجزای کمکی با یکدیگر همکاری می‌کنند. ODN به طور خاص دارای پنج بخش است که عبارتند از فیبر تغذیه کننده، نقطه توزیع نوری، فیبر توزیع، نقطه دسترسی نوری و فیبر دراپ. فیدر از قاب توزیع نوری (ODF) در اتاق مخابرات دفتر مرکزی شروع می شود و برای پوشش مسافت های طولانی به نقطه توزیع نوری ختم می شود.

فیبر توزیع از نقطه توزیع نوری به نقطه دسترسی نوری، فیبرهای نوری را برای مناطق کنار خود توزیع می کند. فیبر دراپ، نقطه دسترسی نوری را به پایانه ها (ONT) متصل می کند و به افت فیبر نوری به خانه های کاربر می رسد. علاوه بر این، ODN مسیر بسیار ضروری برای انتقال داده های PON است و کیفیت آن به طور مستقیم بر عملکرد، قابلیت اطمینان و مقیاس پذیری سیستم PON تأثیر می گذارد.

نتیجه

OLT، ONU یا ONT و ODN اجزای اصلی در یک سیستم PON هستند که تا کنون به طور گسترده در برنامه های FTTH مورد استفاده قرار گرفته اند. زیرساخت کابل کشی کاهش یافته (بدون عناصر فعال) و انتقال رسانه انعطاف پذیر به شبکه های نوری غیرفعال کمک می کند که برای اینترنت خانگی، صدا و برنامه های ویدیویی ایده آل تر باشند.

علاوه بر این، شبکه‌های نوری غیرفعال نیز می‌توانند در محوطه‌های دانشگاهی و محیط‌های تجاری به کار گرفته شوند و راه‌حل‌های مقرون‌به‌صرفه ارائه کنند. همانطور که فناوری PON به پیشرفت خود ادامه داده است، برنامه های کاربردی بالقوه نیز گسترش یافته اند.